Bergkeller

Tilbake til gamle Netter alle hadde heim. Då kom det ein ny Dag og viste folk Vegar. Alle vart plutseleg feilplassert. Sjølv Sola hadde lyst til å gå eitkvart Stad. Og tunge Vann falle ned frå Himmelen for å nyte Omkranser til dei finnane noko å kalle ”Heim”. Men det var ingen Heim lengjer. Alt det hadde ei uklar Tyding uansett. Det fanst kanskje ein høgare Hensikt, Grunnen til at ein jagar etter Avstanden. Eg veit at eg er grådig for kvart Månestråle ho lova. Eg er klår over at når eg pusten eg faktisk dykkar gjennom Stigar og Labyrintar. Kan ikkje gje opp og heller ikkje kan slutte å tenkja på dette at Enger fylt med Blomar av Brann ikkje eksisterer. Hevdar dominansen Min i Ekkoa. Fordi Ord òg kan vere Musikk viss dei blir lytta gjennom Forsøk av Draum. Som vi er heilt avhengige av Dualitet. Sett i alle moglege Fargar eller Ikkje-fargar. Og eg gjev alt for dei utilgjengelige Destinasjonane for det er det einaste som kan gjevast.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

*